zondag 25 februari 2018

Benson Orch. of Chicago (Victor, 1921)


Het Benson Orchestra of Chicago werd in 1920 opgericht door cellist en impresario Edgar Archibald Benson (1878-1946). Het orkest werd in z'n begintijd geleid door pianist Roy Bargy (31.07.1894 - 16.01.1974), die we kennen in een opname uit 1928 als solist in het pianoconcert in F van Gershwin, voor Columbia opgenomen met het Paul Whiteman Orchestra, zie mijn blog 78 toeren klassiek.
De band maakte platen voor Victor vanaf 1921 en werd erg populair. De bezetting:
Roy Bargy, pianist, arrangeur, bandleider
Matthew Amaturo, klarinet, sopraan- en altsax
Rick Adkins, trompet
Guy Carey, trombone
Tom Thatcher, tenorsax
Joe Baum en Albert Walthall, viool
Joe Miller, banjo
William Foeste, bassax, tuba
Arthur Layfield, drums

Roy Bargy in 1922

Roy Bargy verliet de band na een ruzie met Benson en veel musici gingen met hem mee.
Don Bestor werd de nieuwe pianist en bandleider, Frankie Trumbauer en later drummer Gene Krupa kwamen bij de band. Ze bleven opnamen maken tot eind jaren '20. Op Red Hot Jazz staat een discografie.


1  Tuck me to sleep in my old 'Tucky home (Lewis, Young Meyer)    3:10
2  Wabash blues (Fred Meinken)    3:13
The Benson Orchestra of Chicago o.l.v. Roy Bargy
78t 25 cm: Victor 18820-A/B
Opname 29.09.1921

Download mp3

woensdag 21 februari 2018

Rina Ketty 2: Pathé


Rina Ketty (Sarzana, 01.03.1911 - Cannes, 23.12.1996): eigenlijke naam Cesarina Picchetto. In Italië geboren zangeres, die in het Frans zong. 
Ze ging in Parijs bij haar tantes wonen en raakte gefascineerd door de cabarets van Montmartre.
1934: zong in het cabaret Lapin Agile 
1936: nam haar eerste plaatjes op voor Pathé
1938: won een Grand Prix du Disque met Rien que mon coeur. Nam in dit jaar ook haar grootste hit J'attendrai op, dat erg populair werd tijdens de 2e wereldoorlog.
1938-1940: huwelijk met accordeonist Jean Vaissade
Na de oorlog heeft ze haar succes van de jaren '30 niet kunnen evenaren.
Ze trouwde later met Jo Harman, met wie ze een restaurant begon in Cannes. 
Haar laatste concert was in maart 1996. 


Rina Ketty, zang:

1  J'écoute sur la route (Ermini - Viaud)    3:07
2  O toi que j'attends (Pierre Spiers - Dany Réal)    2:53
Orkest o.l.v. Gaston Lapeyronnie
78t 25 cm: Pathé PA 2273   CPT 6100-1/6103-1

3  Sérénade Argentine (Pueca - Max François)   3:22
4  Chante Gitane (Maurice Dehette - Géo Bonnet)    2:58
Orkest o.l.v. Marius Coste
78t 25 cm: Pathé PG 362   CPT 7404-1/7407-1

5  Moi, je t'aime (Pierre Jouvin, Françoise Fontaine)    2:52
6  Gigi (Florence Veran - Rachèle Thoreau)    2:56
Orkest o.l.v. Marius Coste
78t 25 cm: Pathé PG 385   CPT 7618-1/7619-1

Download mp3

donderdag 15 februari 2018

Erroll Garner 7: Savoy (1949)


Erroll Garner (Pittsburg, 15.06.1923 - Los Angeles, 02.01.1977): Amerikaans jazzpianist en componist. 
Kijk hier voor meer Erroll Garner-opnamen op mijn blog, daar vind je ook meer informatie over hem. En natuurlijk heeft Wikipedia een biografie. Een van mijn favoriete pianisten.


1  September song    3:05
2  Stompin' at the Savoy    3:08
Erroll Garner, piano; John Simmons, bas; Alvin Stoller, drums
78t 25 cm: Savoy 717   B-4404 / B-213
Opname Los Angeles, 29.03.1949 / 02.02.1949

Download mp3

vrijdag 2 februari 2018

Ron Goodwin a.h. Concert Orch.: filmmuziek (Parlophone, 1953)


Ron Goodwin (17.02.1925 - 08.01.2003): Engels componist, arrangeur en dirigent. Componeerde muziek voor meer dan 70 films, w.o. Man with a gun (1958), Murder she said 1961), Operation Crossbow (1965), Where eagles dare (1968), Battle of Britain (1969) en Frenzy (1972).

Vanaf 1953 werkte Ron Goodwin als arrangeur en dirigent voor Parlophone voor honderden artiesten. Ook nam hij zelf veel platen op met zijn Ron Godwin Concert Orchestra, waar onder dit plaatje uit 1953 met filmmuziek uit Moulin Rouge en het thema van de Chaplin-film Limelight (met Buster Keaton). 


1  "Moulin Rouge" (film): Where is your heart (Engvick - Auric)    2:28
2  "Limelight" (film): Theme (Charles Chaplin)    3:13
Ron Goodwin and his Orchestra
78t 25 cm: Parlophone R.3686   CE 14499-1A / CE 14500-4A
Opname 1953

zaterdag 27 januari 2018

Paul Robeson (HMV 1929; Electrola 1934)

Paul Robeson, jaren '30

Paul Robeson (Princeton, N.J., 09.04.1898 - Philadelphia (Pennsykvania), 23.01.1976): zwarte Amerikaanse zanger, acteur, schrijver, atleet en politiek activist.
1923: studeerde af aan universiteit van Columbia als jurist, werkte aan een vooraanstaand advocatenkantoor in New York. Een blanke secretaresse weigerde een brief voor hem te typen vanwege zijn huidskleur, waarop hij wegging. 
Studeerde ook aan de School of Oriental and African Studies in Londen, wat hem bewust maakte van de rijke Afrikaanse cultuur.
Een carrière als zanger en acteur volgde. Internationaal bekend werd hij als vertolker van Afro-Amerikaanse volksmuziek.
1925-1942: trad op in 11 films, waarvan 7 van Engelse makelij.
Zijn ervaringen met racisme, de Spaanse burgeroorlog, fascisme en sociale onrechtvaardigheid maakten hem politiek strijdbaar. Hij had sympathie voor het communisme en voor Rusland (incl. Stalin), en had felle kritiek op Amerika. Dit bracht hem op de Zwarte Lijst in de McCarthy-periode, ook zijn paspoort werd ingehouden zodat hij niet kon reizen buiten Amerika. Pas in 1958 kreeg hij zijn paspoort terug. Een periode van depressies volgde, en van 1963 tot 1968 leefde hij teruggetrokken bij zijn zoon in New York, na 1968 tot zijn dood bij zijn zuster in Philadelphia.



1  "Say it with songs" (film): Little pal (De Sylva, Brown, Henderson)    3:27
2  "The show boat" (film): Lonesome road (Auston, Shilkret)    2:41
Paul Robeson, bas (+ orkest)
78t 25 cm: HMV B 3146   (30-865/6)   Bb 17550-2 / Bb 17551-2
Opname oktober 1929

3  Water boy (arr. A. Robinson)    2:39
4  Steal away (arr. Lawrence Brown)    2:57
Paul Robeson, bas (+ piano)
78t 25 cm: Electrola EG 3099   (30-11567/8)   OB 5827-3 / OB 5829-2
Opname februari 1934

Download mp3

maandag 22 januari 2018

Jan Kiepura: "Mein Herz ruft nach dir" (Parlophon, 1934)


Jan Kiepura (Sosnowiec, Polen, 16.05.1902 - Rye, New York, 15.08.1966): Poolse tenor en acteur. Studeerde in Warschau eerst rechten, koos uiteindelijk voor zang. Had zangles van Waclaw Brzezinsky en Tadeusz Leliwa.
1923: eerste concert in Sosnowiec, Sphynx Theater. 
1926-1928: verbonden aan de Wiener Staatsoper. 
Gastoptredens in de Scala Milaan, Opéra Comique Parijs, Staatsoper Berlijn, Teatro Colón, Buenos Aires en de opera van Chicago. 
Legde zich in de jaren '30 meer toe op het maken van films, vaak samen met zijn vrouw Marta Eggerth (1912-2013), met wie hij in 1936 trouwde en die hij had leren kennen tijdens de opnamen van de film "Mein Herz ruft nach dir", waarin de twee liedjes van deze post voorkomen. Zij was een Hongaarse coloratuursopraan en filmactrice die vooral populair werd in het lichtere genre. 
Vanwege het Nazi-regime emigreerden ze naar Amerika. 
1938-1942: Metropolitan,  en had daarna een drukke zang- en filmcarrière, waarin hij regelmatig samen met zijn vrouw optrad. 
Hij stierf in 1966 aan een hartaanval. 
Prins Bernhard was bevriend met Jan Kiepura: zijn huwelijksreis van 3 maanden met Juliana ging o.a. naar het luxe hotel Patria van Jan Kiepura in Krynica (Polen), waar het paar vier weken verbleef.

In de periode 1926-1952 heeft Jan Kiepura meegewerkt aan 23 films.
Hij heeft plaatopnamen gemaakt voor Odeon, Parlophon en Columbia. 



Op dit 25 cm Parlophon-plaatje staan twee songs uit de film Mein Herz ruft nach dir  uit 1934, gecomponeerd en gedirigeerd door Robert Stolz (1880-1975). Het plaatje is aardig grijs gedraaid, dus de kwaliteit is niet optimaal.



Uit de film "Mein Herz ruft nach dir" (regisseur: Carmine Gallone)
1  Mein Herz ruft immer nur nach dir, oh Marita    3:04
2  Ich sing' mein Lied heut' nur für dich    3:11
Jan Kiepura, tenor
Original-Tonfilm-Orchester o.l.v. Robert Stolz
78t 25 cm: Parlophon B.11 009-I/II   Be 10580/1
Opname 1934

Download mp3

dinsdag 16 januari 2018

Edith Piaf (Columbia, 1948)

Edith Piaf, 1940

Edith Piaf (Edith Giovanna Gassion) (Parijs, 19.12.1915 - Grasse, 10.10.1963): Franse chansonnière. Dochter van een Italiaans - Berberse kroegzangeres en een Franse acrobaat.  
Ze heeft ongeveer 5 jaar gewerkt als straatzangeres (van haar 15e tot haar 20e).
1936: debuut in het theater Cirque Médrano. Ze kreeg haar bijnaam van nachtclubeigenaar Louis Leplée: "La môme piaf" (het meisje mus).
Ze was bevriend met Maurice Chevalier, Jacques Borgeat. Jean Cocteau schreef het toneelstuk Le bel indifférent voor haar.

Edith Piaf, 1936

In 1949 stierf haar grote liefde, bokser Marcel Cedan, als gevolg van een vliegtuigcrash (die ook de dood van violiste Ginette Neveu tot gevolg had). In 1951 had ze een ernstig auto-ongeluk (met Charles Aznavour). Dit alles leidde tot verslaving aan pijnstillers en alcohol. 
Ze stierf op 47-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker.


1  Les amants de Paris (Léo Ferret, Eddy Marnay)    3:11
2  T'as pas profité de ta chance (Monsieur Lenoble) (Michel Émer)    3:27
Edith Piaf, zang; orkest o.l.v. Robert Chauvigny
78t 25 cm: Columbia LB 189   CL 8559-1 / 8560-1
Opname 1948

Download mp3